Uyku konusu günümüzde ne yazık ki sıkça yanlış anlaşılıyor ve bebeklerden gerçekçi olmayan beklentiler doğabiliyor. Bu süreçteki temel amacımız, bebeğinizin yaşına ve gelişim düzeyine uygun şekilde, onun hazır olduğu ölçüde uykuları optimize etmek, yani iyileştirmektir.
Her bebeğin kapısı kapalı bir odada, tamamen tek başına uykuya geçmesini beklemek doğru ve gerekli değildir. Çünkü her bebek, her aile ve her uyku süreci farklıdır. Uyku da tıpkı emekleme, sıralama ve yürüme gibi gelişimsel olarak olgunlaşan bir beceridir. O an bebeğinizin hazır olduğu bağımsızlık düzeyi neyse, hedefimiz de budur. Ağlatarak ya da zorlayarak bu süreci hızlandırmak mümkün değildir.
Bizim için en önemli kriter, uykuların bebeği üzmeden, güven duygusunu koruyarak iyileşmesidir. Bu yaklaşım herkes için aynı sonucu veren sihirli bir formül değildir; her bebekte farklı şekilde ilerler. Amacımız, doğru beklentilerle, bebeğinizin uykusundan mevcut koşullarda alınabilecek en iyi verimi elde etmektir.
Özellikle 1 yaşından önce, ağlatmadan ilerlenen uyku süreçlerinde bebeklerin gece 1–2 kısa uyanma yaşaması son derece normaldir. Bazı bebekler ise kesintisiz uyuyabilir. Her iki durum da sağlıklı ve kabul edilebilir gelişim örnekleridir.
